Chronisch kwetsbare patiënten (EPA)

De term 'EPA' staat voor Ernstige Psychiatrische Aandoening. Vanwege het stigmatiserende karakter van deze term spreken we liever van 'chronische psychisch kwetsbare patiënten'.

In alle huisartsenpraktijken is er een groep chronische psychisch kwetsbare patiënten. Deze patiënten ervaren langdurige beperkingen waarbij behandeling en ondersteuning op diverse levensgebieden noodzakelijk kan zijn.

Veel van deze patiënten is bekend bij en/of in behandeling bij een SGGZ-instelling. Er is echter ook een groep chronisch kwetsbaren, waarbij de huisarts de hoofdbehandelaar is. Vaak is de huisarts zich daar niet bewust van en doen patiënten, mede door hun aandoening, mogelijk geen beroep op zorg. Daarmee ontvangen zij niet de benodigde zorg, die gezien hun aandoening wel noodzakelijk is. Zij lopen onnodig risico en er kunnen situaties ontstaan waardoor op termijn 'een ernstig nadeel' kan ontstaan of een crisisinterventie noodzakelijk is .

Deze website is ontwikkeld om huisartsen en POH-GGZ te ondersteunen bij het identificeren van deze groep en het organiseren van passende zorg.

Op deze website vind je hulpmiddelen om deze groep in kaart te brengen, aandachtspunten bij terugverwijzing, risico factoren en een praktisch overzicht van onderzoeken en adviezen bij gebruik van psychofarmaca.

Achtergrond
Uit landelijke cijfers blijkt een forse toename van chronisch psychisch kwetsbaren in de huisartsenzorg , mede door beperking instroom en een toename van de uitstroom vanuit de SGGZ . In een normpraktijk bevinden zich momenteel 25-40 van deze patiënten.

De chronische psychisch kwetsbare patiënt loopt een aanzienlijk verhoogd risico op het metabool syndroom, een clustering van risicofactoren voor hart- en vaatziekten, diabetes en nierziekten. Door somatische comorbiditeit is hun levensverwachting 20-25 jaar korter dan die van de algemene bevolking. Leefstijl, de aandoening zelf en het gebruik van psychofarmaca verhogen het risico op somatische aandoeningen aanzienlijk. Zo kan het gebruik van antipsychotica bijvoorbeeld leiden tot een groter risico op hart- en vaatziekten door een toename van lipiden, eetlust en gewicht. Huisartsen schrijven vaak herhaalrecepten voor antipsychotica voor en zijn zich niet altijd bewust van deze verantwoordelijkheid. Daarnaast worden deze middelen ook buiten de geaccepteerde indicaties voorgeschreven, bijvoorbeeld voor angst- en slaapstoornissen.

Lees verder in onderstaande links:
 

NHG- Standpunt-GGZ-medicatie
Aandachtspunten bij terugverwijzen naar huisarts
Checklist bij EPA in de praktijk
Controle Lithium na instelling